@article { AIVT002-008,
	year = {1993},
	title = {Mijten (Acari) als ecologische indicatoren in de archeologie.  Onderzoek op de Romeinse vindplaats Oudenburg (prov. West-Vlaanderen)},
	publisher = {IAP},
	volume = {2},
	journal = {Archeologie in Vlaanderen, Tijdschriften},
	pages = {175--189},
	url = {https://doi.org/10.55465/TEHV4244},
	abstract = {Paleo-ecologie kan als deeldiscipline van de paleontologie worden omschreven als de studie van de interacties die het voorkomen en de abundantie van fossiele organismen bepaalden.  Het onderzoek kan zich ook richten op organische resten uit archeologische vindplaatsen alhoewel in dat geval de vraagstelling nogal vaak beperkt is tot een praktische toepassing van het ecologisch onderzoek, met name een reconstructie van het milieu, zowel in als rond een vroegere menselijke woonplaats. In het eerste geval kan men bv. de organische vervuiling van een woonplaats trachten na te gaan, in het tweede kan men het type van natuurlijke vegetatie rond het site achterhalen.  De denkwijze van het ecologisch onderzoek op actueel materiaal is precies andersom als bij het onderzoek van archeologische vondsten.  Waar actuele ecologen het voorkomen van soorten in verschillende biotopen vergelijken teneinde de ecologische kenmerken te achterhalen die voor hun verspreiding verantwoordelijk zijn, zal de 'environmental archaeology' trachten een vroeger milieu te reconstrueren door de ecologische karakteristieken van het op een vindplaats aangetroffen soortenspectrum te analyseren.},
	keywords = {},
	author = {Schelvis, , Jaap and Ervynck, , Anton}
}

