@article { AIVT004-007,
	year = {1995},
	title = {De verdwenen Sint-Michielswijk te Ieper (prov. West-Vlaanderen) Interimverslag 1994},
	publisher = {IAP},
	volume = {4},
	journal = {Archeologie in Vlaanderen, Tijdschriften},
	pages = {149--167},
	url = {https://doi.org/10.55465/MBEM4491},
	abstract = {De aanleg van een waterwacht- en spaarbekken in de vallei van de Ieperlee en de geplande aanleg van de Zuiderring te Ieper vormden, vanaf 1993, voor het Instituut voor het Archeologisch Patrimonium van de Vlaamse Gemeenschap (I.A.P.) de aanleiding om een grootschalig noodonderzoek uit te voeren in de Verdronken Weiden. Dit project werd uitgevoerd in nauwe samenwerking met de Stad Ieper en in samenspraak met de toenmalige Afdeling Water van het Vlaams Gewest. In het bedreigde gebied, dat zo'n 40 ha beslaat, kan een belangrijk deel van de laatmiddeleeuwse Sint-Michielsparochie gesitueerd worden. Dit 'voorgeborghte' wordt in de archieven voor het eerst vermeld in 1249 en werd in 1383 door Engelse en Gentse troepen definitief verwoest. Door een verbod uitgevaardigd in 1386 door Filips de Stoute, Hertog van Bourgondië, mochten de buitenwijken, zg. omwille van strategische redenen, niet heropgebouwd worden. De site evolueerde dan ook geleidelijk van een urbaan naar een agrarisch gebied. In de tweede helft van de 17de eeuw nam Sébastien Lepestre de Vauban het gebied op in zijn Inondation de Messines, een overstroombare zone van ca. 100 ha. Dit had tot gevolg dat de Verdronken Weiden gespaard bleven van nieuwe bebouwing of infrastructuur. In de jaren 1990 kwam hieraan echter een eind.},
	keywords = {},
	author = {Van Bellingen, , Stephan and Dewilde, , Marc}
}

