@article { STUA020-001,
	year = {2011},
	title = {Studieopdracht naar een archeologische evaluatie en waardering van de middenneolithische site Assent Hermansheuvel (Bekkevoort, provincie Vlaams-Brabant)},
	publisher = {RAAP},
	volume = {20},
	journal = {Evaluatie- en waarderingsonderzoeken archeologie},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/STUA/20/STUA020-001.pdf},
	abstract = {In 2011 evalueerde en waardeerde RAAP Archeologisch Adviesbureau een archeologische vindplaats op de Hermansheuvel in Assent in functie van een eventuele bescherming. Het doel van dit onderzoek was de aard, omvang, datering en kwaliteit van de vindplaats te bepalen, onder meer door het (al dan niet) vaststellen van archeologische grondsporen. Op grond van jarenlange prospecties en twee proefsleuvenonderzoeken (1971, 1992) was bekend dat er een belangrijke midden-neolithische vindplaats op de Hermansheuvel ligt. Diverse amateurs hebben er een indrukwekkende archeologische collectie aan (vooral) lithisch materiaal opgebouwd (40.000-45.000 vondsten). Uit de collecties komt een beeld naar voor van de activiteiten die op de vindplaats zijn uitgevoerd. Diverse maalstenen wijzen op de verwerking van graan. Grote aantallen bijlen duiden op houtkap en -bewerking. Bijna alle vondsten dateren uit de Michelsbergcultuur, maar er zijn ook enkele vondsten het midden- en laatpaleolithicum, mesolithicum, laatneolithicum, de ijzertijd, Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen. In 2005 werden hier bovendien grachten vastgesteld in de vorm van crop marks. Dit zou betekenen dat op de Hermansheuvel één van de weinige aardwerken uit het Neolithicum in Vlaanderen ligt. In landschappelijk opzicht is de Hermansheuvel erg geschikt om een aardwerk aan te leggen. De Hermansheuvel is een getuigenheuvel, die in het Tertiair is ontstaan aan de toenmalige kustlijn en waarop in het Laat Pleistoceen een pakket zandleem werd afgezet. Tijdens onderhavige studieopdracht lieten weerstand- en booronderzoek toe de grachten op te sporen en de ligging, diepte (op hoofdlijnen) en doorgangen te bepalen. Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn een binnen- en buitengracht aangesneden die op basis van vondsten in de Michelsbergcultuur worden gedateerd. De waardering van de site leidt tot de conclusie dat het aardwerk op de Hermansheuvel in aanmerking komt voor bescherming als archeologische zone. De site scoort hoog op zeldzaamheid, representativiteit en wetenschappelijk potentieel. Het middenneolithisch aardwerk is uniek in de regio. De vormelijke waarde van de site is middelhoog, ondanks de bescheiden resultaten van het paleobotanisch onderzoek. De belevingswaarde van de vindplaats is laag, omdat het aardwerk nauwelijks zichtbaar is en de site geen herinneringen uit het verleden oproept. De locatie (Hermansheuvel) is echter van veraf herkenbaar en vormt een markante plek in het landschap van Assent. Om de bodemerosie tot een minimum te beperken worden ten slotte diverse beheersmaatregelen voorgesteld.},
	keywords = {},
	author = {van Dijk X.C.C., ,}
}

