@article { STUA009-001,
	year = {2010},
	title = {Archeologische evaluatie en waardering van de drie Gallo-Romeinse tumuli van Grimde (Tienen, Provincie Vlaams Brabant)},
	publisher = {RAAP},
	volume = {9},
	journal = {Evaluatie- en waarderingsonderzoeken archeologie},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/STUA/9/STUA009-001.pdf},
	abstract = {In het voorjaar en de zomer van 2009 voerde RAAP een archeologische evaluatie en waardering uit van de drie Gallo-Romeinse tumuli van Grimde in Tienen (provincie Vlaams Brabant). Deze tumuli werden in het begin van de 2e eeuw na Chr. opgericht langs de Romeinse weg van Tienen naar Tongeren. In deze periode was de vicus Tienen een belangrijk economisch centrum, van waaruit verschillende wegen liepen naar andere vici en de villadomeinen in de omgeving. Van de talrijke bekende tumuli in de buurt zijn die van Grimde de enige die nog bovengronds bewaard zijn gebleven. Uit het bureauonderzoek dat de landschappelijke en archeologische context van de tumuli in kaart bracht en de onderzoeksgeschiedenis van de tumuli reconstrueerde bleek dat ook vroeger al respect voor deze heuvels werd opgebracht. Dit vijwaarde hen echter niet van schatgraverij en van opgravingen in 1892 door baron de Loë. Door de uitzonderlijk rijke grafinhoud verwierven ze grote bekendheid en zijn ze te zien op talrijke oude prent- en postkaarten. In 1978 werden ze beschermd als Monument en Landschap. Het onderzoek toonde aan dat de fysieke bewaring van de tumuli en hun omgeving echter problematisch is. Met veldonderzoeken is de bodemgesteldheid in kaart gebracht en is nagegaan met welke archeologische resten nog rekening moet worden gehouden. De zone direct rond de tumuli bleek nog vrij intact, terwijl in het noorden en zuiden van het plangebied delen zodanig zijn ver graven dat archeologische resten hier niet meer verwacht worden. Het geofysisch onderzoek (magnetometrie en grondradar) in combinatie met extra boringen en vervolgens ook proefsleuvenonderzoek leverden naast talrijke recente verstoringen ook enkele belangrijke archeologische sporen op, waaronder een uitzonderlijk breed langbed uit de periode Late Bronstijd-Vroege IJzertijd, een greppel die mogelijk een oorspronkelijke afbakening van het tumulidomein gevormd heeft en een inhumatiegraf uit de 7e-8e eeuw na Chr. Het rapport eindigt met een algemene waardering voor het plangebied en de aanbeveling om een deel ervan ook te beschermen als archeologische zone.},
	keywords = {},
	author = {Hensen G., ,}
}

