@article { MENL125-001,
	year = {1993},
	title = {M & L Jaargang 12/5},
	publisher = {VIOE},
	volume = {125},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/125/MENL125-001.pdf},
	abstract = {Generiek\n\nLode De Clercq – Art Nouveau en metaalpolychromie. Een evaluatie van enkele recente case-studies. [Art Noveau and metal polychromy. An assessment of recent case-studies.]\nTer afsluiting van het eerste eeuwfeest van de Art Nouveau wordt deze efemere architectuur extra in de verf gezet, en dit vanuit een meer technische dan kunsthistorische invalshoek. Recente restauratieve ingrepen hebben inderdaad aangetoond dat deze vaak eigenzinnige creaties niet alleen specifieke restauratietechnieken vereisen, maar bovendien veel van hun verfrissende originaliteit gaandeweg zijn verloren.Lode De Clercq maakt met een inleidend artikel alvast duidelijk dat de zo bejubelde zichtbare aanwending van metaal ook in zijn antecedenten onverbrekelijk verbonden was met een geëigende polychrome afwerking.\n\nLuc Maes m.m.v. Lode De Clercq – Naar een restauratie van het Antrique-huis. [Towards a restoretion of the Autrique-house.]\nEen gebrekkige kennis van deze eerste door Victor Horta in Brussel gebouwde rijwoning, verklaart de onverdiende schaduwplaats ten gunste van de daaropvolgende woning Tassel. Doorgedreven bouwhistorisch onderzoek, naar aanleiding van de recente gevelrestauratie en de geplande interieurrestauratie, bracht nochtans aan het licht dat latere aanpassingen een hoogst innoverend decor verhulden, waarin de sluimerende Art Nouveau latent aanwezig blijkt. In samenwerking met Lode De Clercq distilleert Luc Maes uit deze bevindingen een bedachtzaam maar ontegensprekelijk hedendaags renovatie-ontwerp.\n\nBarbara Van der Wee – De recente restauraties in het Hortamuseum (1990-1993). [The recent restoration of the Horta museum (1990-1993).]\nTwee decennia openstelling voor het publiek blijken de eigen woning-met-atelier van Victor Horta meer dan aanvaardbaar te hebben toegetakeld.In het licht van een fundamentele reorganisatie van dit waanzinnig populair museum, omschreef Barbara Van der Wee in een masterplan de onontkoombare opeenvolgende restauratiefasen. Eerst aan de beurt kwamen de onstabiel geworden hoofdtrap van het woonhuis, de voorgevels en het verdwenen atelierraam: een relaas dat leest als een detective-roman.\n\nJos Vandenbreeden – Het herenhuis Solvay, of de instandhouding van een wereldmonument. [The Solvay mansion, or preserving a world monument.]\nIn generlei mate door financiële beslommeringen beperkt groeide Victor Horta's herenhuis voor Armand Solvay uit tot één der ongekroonde meesterwerken van de Art Nouveau.De uitzonderlijk gave bewaringstoestand heeft nochtans niet kunnen beletten dat restauratiewerken sinds 1980 de toekomst van dit uitzonderlijk monument dienen veilig te stellen. Tot de meest recente ingrepen behoren hierbij de reconstructie van een eertijds verminkt voorgevelgedeelte en het herstel van de bakstenen achtergevel. Jos Vandenbreeden speelde hierbij een gedreven en beslissende rol.\n\nSummary\n\nM&L Binnenkrant},
	keywords = {},
	author = {Lode De Clercq, , and Luc Maes, , and Barbara Van der Wee, , and Jos Vandenbreeden, ,}
}

