@article { MENL241-001,
	year = {2005},
	title = {M & L Jaargang 24/1},
	publisher = {VIOE},
	volume = {241},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/241/MENL241-001.pdf},
	abstract = {Hilbrand De Vuyst, Jo De Schepper en Kathy Stevens – Herbestemmen van Industrieel Erfgoed. [New destinations for industrial heritage.]\nDe slagzin waarmee in 1975 de tentoonstelling werd aangekondigd beloofde een Ontmoeting met de Industriële -Archeologie, toen een primeur voor België en voor de monumentenzorgers-van-het-eerste-uur een ware revelatie. Een duizend industrieel-archeologische monumenten later, nu erfgoed de oude waarden heeft vervangen en herbestemming herontdekt wordt, kijken Jo De Schepper, Hilbrand De Vuyst en Kathy Stevens terug op drie decennia omgaan met aanleg-steigers tot zinkfabrieken. Een discipline waar dynamisme en geduld als moer en bout onherroepelijk op elkaar zijn aangewezen.\n\nBernard Lambert – De brouwerij Rodenbach in Roeselare. [The Rodenbach Brewery in Roeselare.]\nEinde 19de eeuw wellicht diende het traditioneel donker bier uit Roeselare te wijken voor het gelagerd bier met zurige smaak waar Rodenbach nog steeds voor staat. Aanvankelijk een familiebedrijf, nadien vennootschap en heden deel van een groep, bleef de brouwerij onverdroten functioneren in een nauwelijks gewijzigd gebouwenbestand. Maar wat een last leek blijkt nu een troef: selectieve sloping, reconstructie en een nieuw dienstengebouw leidden, aldus Bernard Lambert, tegelijk tot een optimaliseren van de productie en een optimaal onthaal van de bezoekers.\n\nIgnace Onraet – Een nieuwe functie voor een oude kaasmakerij. [A new Role for an old Cheese Factory in Passendale.]\nZoveel is zeker: Passendale staat heden voor méér dan één der meest moorddadige slagvelden van Wereldoorlog I.Opgestart in een wederopgebouwde hoeve, diende het familiale kaasbedrijf nog tijdens het interbellum uit te wijken naar een heus bedrijfsgebouw.Een nieuwe verhuizing en vele jaren later blikt Ignace Onraet terug op de Oude Kaasmakerij, voortaan een museum met hedendaagse ontsluitingsinfrastructuur.\n\nJan Strynckx en Jan Meersman – De vuurtorens Hoog Licht en Laag Licht in Knokke-Heist (Heist) en Brugge (Zeebrugge). [The Lighthouses Hoog Licht and Laag Licht (high light and low light) in Knokke-Heist (Heist) and Bruges (Zeebrugge).]\nSinds de vroegste 14de-eeuwse vierboete in de duinen bij Heist, bestendigden het Hoog Licht en bijbehorend Laag Licht vanaf 1907 een niet aflatende zorg om veilige scheepvaartroutes langs de Noordzeekust.Een 70 jaar later op hun beurt onaangepast bevonden, deden beide torens nauwelijks nog moeite om de littekens te verhullen van het barre zeeklimaat. Hun jongste rehabilitatie bood Jan Strynckx en Jan Meersman tegelijk de gelegenheid om met enig ontzag op te kijken naar één der allereerste betonconstructies in Vlaanderen.\n\nFrank Philippart – De Duitse commandopost in het park Den Brandt in Antwerpen. [The German command post in park De Brand in Antwerp.]\nOp veilige afstand van het krijgsgewoel had het hoofdkwartier van het Duitse 89ste Korps zich vanaf 1942 ingegraven in het Antwerpse park Den Brandt. Her en der verspreide commandobunkers, schuilplaatsen voor manschappen, een lazaret e.a., bleven zomer 1944 als stille maar veelzeggende getuigen achter.Frank Philippart verklaart hun reden van bestaan, organisatie en belang, doch niet zonder aandacht voor initiatieven tot ontsluiting door verknochte vrijwilligers.\n\nSummary},
	keywords = {},
	author = {Hilbrand De Vuyst, , and Jo De Schepper, , and Kathy Stevens, , and Bernard Lambert, , and Ignace Onraet, , and Jan Strynckx, , and Jan Meersman, , and Frank Philippart, ,}
}

