@article { MENL242-001,
	year = {2005},
	title = {M & L Jaargang 24/2},
	publisher = {VIOE},
	volume = {242},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/242/MENL242-001.pdf},
	abstract = {Christine Vanthillo en Herman van Meer – De Sint-Martinuskerk in Stevoort: een geslaagde synthese. [The Saint Martin’s church: a successful synthesis of careful restoration and a spirited experience.]\nHet interieur van de sinds 1985 als monument beschermde dorpskerk van Stevoort (Hasselt) had ten gevolge van liturgische vernieuwingen heel wat aan ruimtelijke en artistieke kwaliteiten ingeboet. Bij de binnenrestauratie die in 2003 werd voltooid, probeerde men de historische ruimte te herstellen, zonder evenwel de huidige behoeften van een parochiegemeenschap uit het oog te verliezen.Of zoiets haalbaar is? Het werd een geslaagde synthese, zo getuigen de interieur-erfgoedconsulent en de project-architect.Gelovigen, toevallige voorbijgangers en geïnteresseerde toeristen kunnen nu van een stukje hemel proeven in een sober interieur waaruit alle kneuterigheid wordt geweerd.\n\nMarcel Stappers, Roger Deneef, Hilde Kennes, Roger Vandeweert en Jo Wijnant – Het landgoed Drie Fonteinen te Vilvoorde, één van de oudste Engelse parken van België. [Estate ‘Drie Fonteinen’ at Vilvoorde, one of Belgium’s earliest English gardens.]\nVan op het viaduct van Vilvoorde, rijdend op de Grote Brusselse Ring, zou je het als toevallige passant niet meteen vermoeden. Vlakbij ligt het gemeentelijk domein ‘Drie Fonteinen’, ontstaan uit een versmelting van drie aparte land-goederen. Dit park, waarvan de kern teruggaat tot het laatste kwart van de 18de eeuw, illustreert op voortreffelijke wijze de opeenvolgende trends en aanlegstijlen, die het uitzicht van de West-Europese parken en tuinen hebben bepaald tot pakweg het begin van de 20ste eeuw.Niettegenstaande het kabaal van het voorbijrazende verkeer en het gekrijs van wilde populaties exotisch aandoende halsbandparkieten, kan je er zonder twijfel prettig vertoeven. De auteurs, een dame en vier heren, laten dit althans uitschijnen en proberen elke ware tuinliefhebber te strikken. Het klinkt alvast zeer overtuigend: warempel, is dit geen omweg waard?\n\nMichel Janssen, Hadewych Van Rechem en Caroline Vandegehuchte – Een nieuwe bestemming voor het Agnetenklooster te Tongeren. [A new destination for the St. Agnes convent in Tongeren.]\nCentraal in Tongeren lag tot voor kort een echte stadskanker. Het voormalige Agnetenklooster met zijn rijke geschiedenis van bijna zes eeuwen, was een oord van leegstand en verkrotting geworden.Dit gebouwencomplex met een turbulent verleden had wisselende bewoners en gebruikers gekend. Religieus geïnspireerde vrouwen, slotzusters, heren van stand, arbeiders, studenten van een kunstacademie en daklozen hadden er allen minstens enige tijd een vaste stek.Enkele jaren geleden kocht de Vlaamse Gemeenschap het op. Het geheel wordt nu niet alleen gerestaureerd maar ook herbestemd onder het waakzame oog van een multidisciplinair team.In het hart van de oudste stad van België zal in de nabije toekomst een monument hopelijk herleven …\n\nSummary},
	keywords = {},
	author = {Christine Vanthillo, , and Herman van Meer, , and Marcel Stappers, , and Roger Deneef, , and Hilde Kennes, , and Roger Vandeweert, , and Jo Wijnant, , and Michel Janssen, , and Hadewych Van Rechem, , and Caroline Vandegehuchte, ,}
}

