@article { MENL291-001,
	year = {2010},
	title = {M & L Jaargang 29/1},
	publisher = {VIOE},
	volume = {291},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/291/MENL291-001.pdf},
	abstract = {Tomas Termote - Erfgoed onder water. Maritieme Archeologie vóór de Belgische kust. [Heritage beneath the waves. Maritime Archaeology in Belgian Waters.]\nMet ruim 300 tot op vandaag geïdentificeerde scheepswrakken werden de Vlaamse Banken en hun onderzees archief meer dan betrouwbaar gekarteerd. Belaagd door stormen, visserij en baggerwerken, corrosie en de voor houten zeilschepen fatale Teredo navalis, blijkt het behoud van dit archeologisch erfgoed op termijn een illusoire droom. Bij deze confronterende status questionis ziet Tomas Termote – naast krachtdadige beleidsmaatregelen en versneld intrusief onderzoek – derhalve geen valabel alternatief.\n\nPetra Boekstal - Het voormalig ‘kasteel van Groenendaal’: herbestemming en restauratie naar een 18de-eeuwse ontwerptekening. [A new use and restoration of the Croenendaal Castle based on an 18th century desingn.]\nWeinig materieels herinnert nog aan de voorbije luister van de augustijnerpriorij waar Jan van Ruusbroec ooit de pen hanteerde, tenzij de schamele resten van de kloosterkerk en … het ‘kasteel' van Groenendaal. In de late 18de eeuw ontstaan als wagenhuis, vond dit algauw een herbestemming als 'woonstede voor de officieren van het Zoniënwoud', alvorens in de 19de eeuw nogmaals verminkt te worden tot hotel en restaurant. Steunend op het archivalisch onderzoek van Petra Boekstal herwon het classicistisch paviljoen nog maar onlangs zijn oude luister en, met het Agentschap Natuur en Bos als bevoorrechte gebruiker, ook zijn oorspronkelijke functie.\n\nChris De Maegd - “Une solitude aimable”: Het landgoed Croenendael in Bilzen. [“Une solitude aimable”: The Croenendael estate in Bilzen.]\nDe etymologische betekenis van Croendendael kon Chris De Maegd, spijts haar vertrouwdheid met historische kasteeldomeinen, niet achterhalen en archieven bleken onbestaand. Halverwege de 17de eeuw op een gravure naar Remacle Leloup nog traceerbeer als een opperhof met neerhof, ondergingen het kasteel en bijhorend domein opeenvolgende metamorfoses, met een 19de-eeuws 'landschappelijk' hoogtepunt bewaard gebleven in La Belgique pittoresque, tót hun gestage neergang in een nog maar recent verleden.De reconstructie van het wel en wee van deze 'solitude aimable' wijst daarbij niet alleen op ongelukkige ontsporingen, maar tegelijk op de opmerkelijke sluimerende erfgoedwaarden.\n\nSummary},
	keywords = {},
	author = {Tomas Termote, , and Petra Boekstal, , and Chris De Maegd, ,}
}

