@article { OAOE376-001,
	year = {2025},
	title = {Archeologisch onderzoek op het historische kerkhof van de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk te Lummen (Prov. Limburg).
Eindverslag van een toevalsvondst},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {376},
	journal = {Onderzoeksrapporten agentschap Onroerend Erfgoed},
	url = {https://doi.org/10.55465/KVTQ8597},
	abstract = {Op 5 november 2024 werd bij werken aan de westelijke trappen van de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Lummen onverwacht menselijk botmateriaal gevonden. Eerst leek het om losse botten te gaan, maar al snel werden ook bijna volledige skeletten ontdekt. Tijdens het onderzoek werden resten gevonden van een (deels geruimd) oud kerkhof. Er werden negen graven van volwassen mannen en vrouwen gevonden, allemaal west-oost georiënteerd en begraven in houten kisten. De richting van de graven komt overeen met die van de vroegere gotische kerk, zoals te zien op oude kaarten. Sommige graven zijn verstoord door de funderingen van de huidige kerk, die tussen 1867 en 1876 werd gebouwd en een andere oriëntatie heeft. De gevonden skeletten maken dus deel uit van het kerkhof van de oude kerk. Twee skeletten werden met de radiokoolstofmethode gedateerd. Eén individu stierf in de 16de of vroege 17de eeuw. Het skelet uit proefput 2 stierf na 1650, maar zeker ook vóór 1867. Verder werden in proefput 2 twee grote stenen gevonden (een deksteen of een altaarsteen en een vermoedelijke dorpel), waarschijnlijk afkomstig uit de oude gotische kerk en later hergebruikt als fundering voor de trappen van de nieuwe kerk. De opgravingen gingen niet dieper dan nodig was voor de geplande werken. Het is dus zeker dat er nog oudere graven aanwezig zijn onder het onderzochte niveau, en ook buiten de onderzochte zones zijn waarschijnlijk nog resten van het oude kerkhof te vinden. De grenzen van dit kerkhof uit de 19de eeuw zijn terug te vinden op de Atlas der Buurtwegen.},
	keywords = {},
	author = {De Winter, , Natasja}
}

