@article { STUA027-001,
	year = {2013},
	title = {Archeologische evaluatie en waardering van de middenneolithische site Spiere 'De Hel' (Spiere-Helkijn, provincie West-Vlaanderen)},
	publisher = {RAAP},
	volume = {27},
	journal = {Evaluatie- en waarderingsonderzoeken archeologie},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/STUA/27/STUA027-001.pdf},
	abstract = {Op grond van jarenlange prospecties en diverse opgravingscampagnes was in Spiere ‘De Hel’ een vindplaats met wal-grachtsysteem uit het middenneolithicum bekend. Dit onderzoek bepaalde de aard, omvang, datering en kwaliteit van de vindplaats die vooral op een rug in de alluviale vlakte van de Schelde ligt en in het Westen en Zuiden begrensd wordt door de Grote en de Zwarte Spierebeken. Op de vindplaats zijn sinds 1977 ruim 11.200 stukken lithisch materiaal verzameld. Er is voornamelijk gebruik gemaakt van grijs-zwarte vleksilex. Hoewel een groot scala aan activiteiten op de site is uitgevoerd, ontbreken aanwijzingen voor bepaalde activiteiten zoals het polijsten van bijlen. Verder zijn er via gravend onderzoek resten uit de ijzertijd, Romeinse tijd, middeleeuwen en nieuwe tijd opgegraven. De ijzertijdsite heeft vermoedelijk een grote rol gehad in de overslag en verhandeling van goederen van en naar het binnenland. De Romeinse sporen maken deel uit van een bedrijfscomplex, waaronder twee ovens van pottenbakkers of smederijen. Uit palynologisch onderzoek in het Scheldealluvium kon ook de invloed van de mens in de Michelsbergcultuur op de natuurlijke omgeving worden opgemaakt en kon een vegetatieontwikkeling worden afgeleid. De menselijke aanwezigheid in het middenneolithicum ging gepaard met het verdwijnen van het oerbos op de hogere plekken, de aanleg van het aardwerk en het verschijnen van de eerste akkers. In de periode 1993-1995 is het Michelsberg-aardwerk onderzocht tijdens drie opgravingen, met aandacht voor het wal-grachtsysteem met pallissade. De occupatie van het aardwerk kan enkele eeuwen hebben geduurd. Het veldonderzoek van deze studieopdracht bestond uit een verkennend en controlerend booronderzoek (voor erosie-evaluatie), geofysisch onderzoek (elektrisch weerstandsonderzoek, elektromagnetische metingen, magnetometrisch onderzoek, grondradar en elektromagnetische inductie) en een oppervlaktekartering. Het geofysisch onderzoek bracht een groot lineair spoor in het verlengde van de bekende gracht aan het licht. De gracht lijkt een binnenterrein van ongeveer 3,5 ha af te bakenen dat is gelegen op de kop van de rug, tegen de alluviale vlakte van de Schelde. Op basis van de vondstspreiding ligt de site in het noorden buiten het studiegebied, zo’n 50-60 m noordelijk van de oude grens. Daarmee omvat de gehele vindplaats ongeveer 33 ha en is de omvang zo’n ongeveer 5 ha groter dan gedacht. De waardering van de middenneolithisch site in Spiere toont aan dat de inhoudelijke waarde hoog is\nde vormelijke waarde van de site is middelhoog. De belevingswaarde van de vindplaats is laag, maar de belevingswaarde van de zandleemrug op zichzelf is hoog. Sporen en vondsten uit andere perioden dan het middenneolithicum voegen elk een aparte laag aan archeologische informatie aan het studiegebied toe.},
	keywords = {},
	author = {van Dijk X.C.C., ,}
}

