@article { STUA032-001,
	year = {2014},
	title = {Een archeologische evaluatie en waardering van de Romeinse site Aalter Loveld (Aalter, provincie Oost-Vlaanderen).},
	publisher = {GHENT ARCHAOLOGICAL TEAM bvba},
	volume = {32},
	journal = {Evaluatie- en waarderingsonderzoeken archeologie},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/STUA/32/STUA032-001.pdf},
	abstract = {In opdracht van de Vlaamse overheid, agentschap Onroerend Erfgoed, heeft projectbureau GATE bvba i.s.m. de U.Gent  in 2013 en 2014 een bureauonderzoek en veldwerk uitgevoerd in het kader van een archeologische evaluatie en waardering van de Romeinse site Aalter-Loveld (Oost-Vlaanderen) waaruit de noodzaak tot bescherming van het gebied of een gedeelte daarvan moet blijken. Doel was door middel van inventariserend onderzoek en van diverse prospectiemethodes de begrenzing van de gekende Romeinse versterking na te gaan en tevens te bekijken hoeverre er een link kan gelegd worden met de reeds gekende nabijgelegen Romeinse nederzettingen. Op deze manier moet een evaluatie en waardering van deze site worden opgemaakt. Op basis van talloze vondsten, archeologische waarnemingen en opgravingen blijkt de site Loveld een driefasig castellum te herbergen. Het is vooral de opgraving van 2008 die harde bewijzen leverde voor die interpretatie. Dat onderzoek leverde ook de eerste indicaties op voor de afbakening van het kamp. In kader van dit onderzoek zijn al deze oude archeologische gegevens samengebracht, herbekeken en geherinterpreteerd. Samen met de geofysische onderzoeksresultaten en de boorgegevens van deze studie leverden  ze verschillende scenario’s op over de vorm, de grootte en de afbakening van het castellum.  Zo zou het wegtracé dat werd gedetecteerd tijdens het georadaronderzoek en werd aangesneden tijdens de opgraving van 2007 gezien haar ligging en oriëntatie t.o.v. de kampgrachten mogelijk ook een oudere oorsprong kunnen hebben en misschien zelfs deel uitmaken van het castellum, van de uitbouw rondom het kamp of van de burgerlijke nederzetting die later op dezelfde locatie wordt geïnstalleerd. Dergelijk wegtracé zou op die manier verbinding kunnen gemaakt hebben met de recent onderzochte Romeinse nederzettingslocaties langs de Lostraat.

Noch het geofysisch onderzoek noch de boorcampagne kon zekerheid verschaffen over de afbakening van het kamp. Ondanks de hoop om door middel van EMI-onderzoek de diepe kampgrachten duidelijk te traceren, leverde dit geen eenduidige aanwijzingen op, wat verschillende oorzaken kan hebben.  De velden en weiden ten zuidwesten van het castellum werden eveneens grotendeels onderzocht in kader van het opsporen van een mogelijke link tussen het kamp en de bewoning langsheen de Lostraat. Naast het mogelijke wegtracé werden meerdere sporen waargenomen op de percelen die aansluiten bij de in 2011 opgegraven nederzettingsstructuren. Omdat geen toelating verkregen kon worden van de eigenaars zijn er geen proefputten of sleuven getrokken om bepaalde sporen te controleren of beter te duiden, wat de interpretaties van de door de overige prospectiemethodes aangereikte data aanzienlijk bemoeilijkte.},
	keywords = {},
	author = {Pieter Laloo, , and Frédéric Cruz, , and Jari
Mikkelsen, , and Devi Taelman, , and Roger
Langohr, , and Joachim Rozek, , and Sebastiaan Windey, ,}
}

