@article { MENL336-001,
	year = {2014},
	title = {M & L Jaargang 33/6},
	publisher = {VIOE},
	volume = {336},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/336/MENL336-001.pdf},
	abstract = {Kristof Haneca – Groene veteranen. Levende getuigen van de eerste wereldbrand. [Green veterans. Living witnesses of the First World War.]\nIn en rond de voormalige frontzone in de Westhoek veroorzaakten niet alleen het oorlogsgeweld, maar ook de grootschalige ontbossing als gevolg van de grote vraag naar constructie- en brandhout, een desolaat en boomloos landschap. Of toch niet helemaal? In de buurt van het voormalige front blijken verrassend genoeg enkele oude bomen wel degelijk de oorlog overleefd te hebben. Kristof Haneca wijst op het bestaan van deze zeldzame reuzen, misschien zelfs talrijker dan gedacht, die in zich letterlijk de wonden dragen van de Eerste Wereldoorlog. Ongeliefd bij houthandelaren door de talrijke inclusies van metaal, zijn ze vandaag de nog levende getuigen van een honderd jaar oud conflict.\n\nEva Bouton, Thomas Coomans en Pascal Delheye  – De neogotische gymnastiekzaal van de voormalige Rijksnormaalschool te Brugge in cultuurhistorische context. [The Neo-Gothic gymnasium of the former State Teachers’ College in Bruges in a cultural-historical context.]\nVaak ten onrechte vergeleken met de gotische schuur van Ter Doest is de neogotische gymnastiekzaal van de Brugse stadsarchitect Louis Delacenserie niettemin een architecturaal unicum. Gebouwd in 1880-1883 volgens de richtlijnen van het officieel onderwijs, is dit voornamelijk houten interieur nog altijd even indrukwekkend en monumentaal qua afmetingen en materiaalafwerking. Het heeft zijn oorspronkelijke functie al die jaren kunnen behouden en is beschermd als monument. Het toenmalige getouwtrek tussen de Duitse en de Zweedse gymnastiekscholen is af te leiden uit bepaalde keuzes van binnen afwerking en turntoestellen. Eva Bouton, Thomas Coomans en Pascal Delheye bestudeerden dit merkwaardig ontwerp vanuit hun uiteenlopende disciplines en gingen tevens op zoek naar nog andere historische gymzalen uit die periode.\n\nThomas Van Driessche, Geert Bossaert en Herman van den Bossche – Het bloeiende grafveld van de Duitse militaire begraafplaats Hooglede bestendigd. [Restoration of the German military cemetery in Hooglede.]\nDe militaire begraafplaatsen in de Westhoek zijn vandaag schreeuwende aanklachten tegen oorlogsgeweld dat zoveel individueel en familiaal leed veroorzaakte. Toch is er verschil in aanpak. De Commonwealth begraafplaatsen benadrukken met hun rechtopstaande individuele melkwitte grafstenen in strak gelid op keurig gemaaide grasvelden de triomf van de overwinnaars. Op de Duitse militaire verzamelbegraafplaatsen uit de jaren 1950 vervangen platte naamstenen en verspreide groepen van 5 kruisen thans de originele individuele gedenktekens. In Hooglede rusten de Duitse gesneuvelden in een bloeiend heideveld onder bomen. Thomas Van Driessche, Geert Bossaert en Herman van den Bossche doen het relaas van het ontstaan, de evolutie en de recente restauratie en herinrichting van deze begraafplaats.\n\nSummary},
	keywords = {},
	author = {Kristof Haneca, , and Eva Bouton, , and Thomas Coomans, , and Pascal Delheye, , and Thomas Van Driessche, , and Geert Bossaert, , and Herman van den Bossche, ,}
}

