@article { MENL345-001,
	year = {2015},
	title = {M & L Jaargang 34/5},
	publisher = {VIOE},
	volume = {345},
	journal = {Monumenten en Landschappen},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/MENL/345/MENL345-001.pdf},
	abstract = {Lynn De Clercq en Joris Nauwelaerts – Een stedelijke arena van steen en beton: de verschillende gedaanten van het Gentse wintercircus. [An urban arena of concrete and stone: different aspects of the Ghent Winter Circus.]\nDoor sommigen opgehemeld, door anderen verguisd. Het Gentse wintercircus, nog maar pas een eeuweling geworden, laat geen Gentenaar onberoerd. Het gebouw, opgetrokken op het einde van de 19de eeuw, is één van de laatste stenen circusgebouwen in Europa maar ook één van de eerste constructies in gewapend beton. Na de Tweede Wereldoorlog werd er een garage ondergebracht en ging het circusinterieur volledig verloren. Aan de lange leegstand komt binnenkort een einde. Het Gentse wintercircus, een gebouw met vele gedaanten, zal opnieuw in gebruik worden genomen. Lynn De Clercq en Joris Nauwelaerts reconstrueren de rijke geschiedenis van deze stedelijke arena en bieden een blik op haar toekomst.\n\nPol Vanneste – Wederopbouw van dorpskerken tussen Diksmuide en Nieuwpoort. Oorlogstrauma en kunsthistorische erfenis. [Reconstruction of parish churches between Diksmuide and Nieuwpoort. War trauma and art-historical heritage.]\n"Ene uitgestrekte verwarde woestijn." Zo zag de streek tussen Diksmuide en Nieuwpoort, die op de frontlinie lag, er uit na de Eerste Wereldoorlog. Hoe men in de jaren 1920 met de oorlogsruïnes en de verwoeste dorpen omging, wordt minutieus en gebaseerd op archieven, plannen en foto’s beschreven door Pol Vanneste. De opties tot wederopbouw, historiserende reconstructie, heropbouw op een andere plaats of nieuwe architectuur – omwille van het oorlogstrauma vaak geïnspireerd op de traditionele architectuur - waren vrij uiteenlopend en werden duidelijk gestuurd door de Koninklijke Commissie voor Monumenten, al was de stem van de plaatselijke overheden ook niet onbelangrijk.\n\nHeleen De Koster en Hilde Heynen – De Aérogare 58. Theatraliteit en spektakel. [Aérogare 58. Theatricality and spectacle.]\nHoe de Aérogare uit de bruisende expo 58-jaren werd geconcipieerd met onmiskenbare spektakelwaarde en theatraliteit, wordt opgeroepen door Heleen De Koster en Hilde Heynen op basis van nieuw archiefonderzoek en interviews met de betrokkenen. Interieur en meubilair waren zorgvuldig uitgekozen en evolueerden later volgens de nieuwere mode en stijlen. Omdat er buiten het ‘karkas’ eigenlijk weinig concreets van bewaard bleef, is deze getuigenis des te belangrijker. Omwille van deze opeenvolgende gedaantes is het formuleren van een restauratieoptie voor deze transithal extra uitdagend.\n\nKathleen Moermans, Maarten Van Dijck en Jef Vrelust – De restauratie van de Stuckenholz-handkraan in Antwerpen. [Restauration of the Stuckenholz hand crane in Antwerp.]\nTechnologie evolueert aan een indrukwekkende snelheid en zo geraakten de tot de verbeelding sprekende mastodonten op de kaaien in onbruik. Het Antwerpse stadsbestuur besloot om één kraan van elk type te bewaren als industrieel en technologisch archief, als onderdeel van de collectie van het MAS. De oudste maar krachtigste handbediende tientonskraan kwam als eerste aan de beurt en diende aldus als ‘proeftuin’ voor de restauratie van de andere kranen, zoals door Kathleen Moermans, Jef Vrelust en Maarten Van Dijck wordt uiteengezet.\n\nSummary},
	keywords = {},
	author = {Lynn De Clercq, , and Joris Nauwelaerts, , and Pol Vanneste, , and Heleen De Koster, , and Hilde Heynen, , and Kathleen Moermans, , and Maarten Van Dijck, , and Jef Vrelust, ,}
}

