@article { RELT002-001,
	year = {2006},
	title = {Een woonerf uit de midden-ijzertijd onder de verkaveling Capelakkerte Brecht-Overbroek (prov. Antwerpen)},
	publisher = {VIOE},
	volume = {2},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {9--48},
	url = {https://doi.org/10.55465/JHAK7416},
	abstract = {De site Capelakker te Brecht-
Overbroek werd ontdekt in 1998 door
infrastructuurwerken in een geplande sociale
verkaveling aangevraagd door IGEAN
(Intercommunale Grondbeleid en Expansie
Antwerpen). Het toenmalige Instituut voor
het Archeologisch Patrimonium (IAP) kreeg
de gelegenheid heel de te bebouwen oppervlakte
van de verkaveling te onderzoeken,
nog voor de percelen verkocht werden. Er
werd in het totaal een oppervlakte van ongeveer
9000 m² gecontroleerd.
Brecht kent van in de prehistorie een
lange bewoningsgeschiedenis. Dit werd
reeds aangetoond door de vele gekende
archeologische vindplaatsen in de omgeving.
Specifiek voor de periode van de metaaltijden,
en in het bijzonder de ijzertijd, blijken in
Brecht vele sites gekend te zijn. Vooral door
archeologisch onderzoek de laatste 10 jaar
wordt het beeld over de ijzertijd langs Belgische
zijde van de Kempen ook duidelijker.
Langs het Moordenaarsven,
op het Thomas Heyveld (beide
op 1300 tot 1000 m ten zuidwesten van de
vindplaats) en langs de Melkweg (gelegen op de grens tussen Brecht en Wuustwezel)
zijn prehistorische sites aangetroffen. Maar ook op de Hoge Meerrijt en Lage Meerrijt zouden mogelijk prehistorische sites kunnen gelegen zijn.},
	keywords = {},
	author = {Gautier, , Sofie and Annaert, , Rica}
}

@article { RELT002-002,
	year = {2006},
	title = {Een Romeinse landelijke nederzetting te Smeermaas (Lanaken, prov. Limburg)},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {2},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {49--118},
	url = {https://doi.org/10.55465/OKNK1182},
	abstract = {In de jaren 1949-1950 werd te Smeermaas
(gem. Lanaken), nabij de Ducatonweg
op de plaats ‘Kerkveld’, op muurresten met
een nis gestoten. Een jaar later voerden leden
van de geschiedkundige kring St.-Ursula
een eerste onderzoek uit. Zij schreven de
resten toe aan een oostwaarts georiënteerde
Gallo-Romeinse villa. Aangezien er een ‘asselaag’
werd vastgesteld, ging men ervan uit
dat de villa door brand werd verwoest. Een
verslag van E.H. Remans (gedeponeerd in
het museum te Tongeren in 1959) suggereert
dat de muren deel uitmaakten van de kelder
van de ‘mogelijke’ villa, die via een diverticulum,
nl. de Ducatonweg, op de heerbaan
Tongeren-Nijmegen aansloot. In 1964 zou
er in Smeermaas een ondergrondse kelder
zijn gevonden, ‘misschien iets later gebouwd’
dan de in 1955 in Neerharen ontdekte Romeinse
pottenbakkersoven. In 1965 wordt
de vondst van een Romeins graf op de hoek
van de Brugstraat en de Oude Heerbaan
gemeld, waarvoor een datering tussen het
laatste kwart van de 2de en de eerste helft
van de 3de eeuw werd voorgesteld.},
	keywords = {},
	author = {Pauwels, , Dirk and Creemers, , Guido}
}

@article { RELT002-003,
	year = {2006},
	title = {De Sint-Ermelindiskerk in Meldert (Hoegaarden, prov. Vlaams-Brabant). Archeologisch noodonderzoek en fysisch-antropologisch onderzoek},
	publisher = {VIOE},
	volume = {2},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {119--152},
	url = {https://doi.org/10.55465/UTYU5008},
	abstract = {In het bestek voor binnenrestauratie,
interieurherinrichting en aanleg van vloerverwarming
in de Sint-Ermelindiskerk in
Meldert werd een archeologische
noodinterventie voorzien en gefinancierd. Dit
maakte een kort (19-01 tot 05-03-2004) en
noodgedwongen selectief onderzoek van het
bodemarchief mogelijk, voordat het vernield
werd. De opgegraven funderingen van vroegere
kerkfases bevestigen het vermoeden dat
de kerk ouder is dan dat de sterk verbouwde
romaanse westertoren reeds laat uitschijnen.
Ook de aanwezigheid van de Sint-Ermelindiskapel
op het voormalige kerkhof rond de
kerk, waar volgens de legende de vroegmiddeleeuwse
heilige stierf, wijst op de mogelijk
hoge ouderdom en het belang van de site.},
	keywords = {},
	author = {Vander Ginst, , Vanessa and Vandenbruaene, , Marit}
}

@article { RELT002-004,
	year = {2006},
	title = {Het kasteel van Gaasbeek (gem. Lennik, prov. Vlaams-Brabant): de oostelijke sector. Interimverslag 1996 - 2000},
	publisher = {VIOE},
	volume = {2},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {153--196},
	url = {https://doi.org/10.55465/ESHP7568},
	abstract = {In het centrum van de driehoek Brussel-
Halle-Ninove bevindt zich het landelijke dorp
Gaasbeek. Het maakt deel uit van de gemeente
Lennik en ligt in het Pajottenland. Bij het ruime
publiek is Gaasbeek vooral gekend omwille van
haar middeleeuwse burcht.
In april 1992 contacteerde Dr. Herman
Vandormael, toenmalig conservator van het
kasteel van Gaasbeek, het Instituut voor het
Archeologisch Patrimonium met de melding
dat de dienst Gebouwen van het Ministerie
van de Vlaamse Gemeenschap de intentie
had om de eeuwenoude burcht te restaureren
en met de vraag om een archeologische
opvolging van de werken te verzekeren. De
restauratiewerken die in verschillende fasen
werden opgesplitst gingen op 2 mei 1994 van
start. Aanvankelijk verscheen het IAP (thans
VIOE) op de werf wanneer er funderingen
aan het licht kwamen. Vanaf 1997 werden
de controles uitgebreid en werd er overgegaan
tot voorafgaandelijke opgravingen
en/of sonderingen. Dankzij de inbreng van de
dienst Gebouwen van het Ministerie van de
Vlaamse Gemeenschap kon tweemaal, voor
een periode van zes maanden, een archeoloog
aangetrokken worden, die de dagelijkse
leiding kreeg van de opgravingen, maar wel
onder de wetenschappelijke leiding van het
IAP werkte. In 1997 en 1998 werd deze taak
opgenomen door mejuffrouw Hilde Simillion
en in 1999 en 2000 door mejuffrouw Joke
Verkeyn. Hierbij werd vooral in het oostelijke
deel van het kasteel onderzoek verricht. Dit verslag brengt de belangrijkste resultaten
van deze campagnes.},
	keywords = {},
	author = {Van Bellingen, , Stephan}
}

@article { RELT002-005,
	year = {2006},
	title = {Het Allerheiligenklooster van de Antwerpse augustijnen (prov. Antwerpen): archeologische en fysisch-antropologische gegevens},
	publisher = {VIOE},
	volume = {2},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {197--234},
	url = {https://doi.org/10.55465/RWFR1016},
	abstract = {In het voorjaar van 2002 voerde de Afdeling
Archeologie van de Stad Antwerpen een
noodonderzoek uit op de terreinen van het
augustijnen- of Allerheiligenklooster langs
de Kammenstraat in Antwerpen. Aanleiding
hiervoor vormden graafwerken met het oog
op de omvorming van de Sint-Augustinuskerk
tot Augustinus Muziekcentrum (AMUZ). Naast
resten van het klooster werden enkele laaten
postmiddeleeuwse kuilen en een Gallo-Romeins
crematiegraf ontdekt. Deze bijdrage
behandelt de archeologische en fysisch-antropologische
gegevens van de kloosterfase3.
Als inleiding schetsen we het historisch kader
van de augustijnen in Antwerpen en van
de omgeving van het Allerheiligenklooster.
Vervolgens bundelen we de archeologische
gegevens van het eerste veldonderzoek,
waarbij de aandacht zich richt op de kloostergraven.
Tot slot stellen we de resultaten
van het fysisch-antropologisch onderzoek
van het skeletmateriaal voor, gevolgd door
een probleemstelling rond de sterfteleeftijd.},
	keywords = {},
	author = {Bellens, , Tim and Vandenbruaene, , Marit}
}

