@article { RELT003-001,
	year = {2007},
	title = {Vierduizend jaar bewoning en begraving in Edegem-Buizegem (prov. Antwerpen)},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {9--67},
	url = {https://doi.org/10.55465/SZSC8910},
	abstract = {De opgravingen in Edegem-Buizegem hebben alleszins enkele unieke vondsten en inzichten opgeleverd. De enorme grafcirkel uit de vroege ijzertijd is de grootste die ooit in Vlaanderen werd gevonden en is in afmetingen enkel te vergelijken met het vorstengraf van Oss (NL, Noord-Brabant). Ook de laatneolithische grafheuvel met standgreppel en een enkelvoudige palenkrans is de eerste in ons land. Beide structuren geven een beeld van een uitzonderlijk graf van een ongetwijfeld uitzonderlijk persoon in de samenleving, en van de inplanting van het graf in relatie tot de voorouders en het landschap. Ook de opgravingen van een grafveld uit de vroege en volle middeleeuwen is vrij zeldzaam in de regio, hoewel het jammer genoeg slechts voor een klein deel te bestuderen was. Daardoor gaf het weinig inzicht in de datering, de stratigrafie en de relatie tot het kerkgebouw. Afgezien van deze afzonderlijke elementen ligt het belang van de site evenzeer in de uitzonderlijke, bijna onafgebroken occupatiegeschiedenis vanaf het laat neolithicum tot in de late middeleeuwen. De nadruk lag in de opgegraven zone op de funeraire functie van de site, maar de bewoningssporen wijzen ook op een continue nederzettingsfunctie, zeker sinds de late ijzertijd. De zone direct rond de grafheuvels lijkt het centrum te zijn gebleven van alle latere occupatie. De locatie van de site, op het hoogste punt van de omgeving, speelde ongetwijfeld een doorslaggevende rol bij de inplanting van de grafheuvels. De hoog gelegen vruchtbare leemgrond was ook voor de prehistorische en vroegmiddeleeuwse bewoners een aantrekkingspool. In de Romeinse periode echter lijkt de nabijheid van de verbindingsweg tussen de vicus op Kontich-Steenakker en de Mechelse steenweg belangrijker te zijn geweest. De Romeinse bewoningskern is dan ook meer naar het zuiden te situeren.},
	keywords = {},
	author = {Vandevelde, , Jessica and Annaert, , Rica and Lentacker, , An and Ervynck, , Anton and Vandenbruaene, , Marit}
}

@article { RELT003-002,
	year = {2007},
	title = {Het oudheidkundig bodemonderzoek aan de Driekruisenstraat te Tongeren (prov. Limburg). Eindverslag 2005},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {68--92},
	url = {https://doi.org/10.55465/CUHD4265},
	abstract = {In June 2005 a limited rescue excavation was undertaken by the Flemish Heritage Institute on the Driekruisenstraat site in Tongeren. The excavated plot is situated in the north-east sector of the Roman settlement, just outside the 2nd-century town wall, in the transitional area towards the north-east cemetery. No burials were encountered however. Instead a small number of pits, ditches and postholes came to light, as well as two monumental V-shaped ditches, related to the 2nd-century town wall. The macrobotanical remains recovered from the features dating from the second half of the 1st century and/or beginning of the 2nd century and from the filling of the V-shaped ditches were very limited in range and are seen as representative of general settlement remains.},
	keywords = {},
	author = {Vanderhoeven, , Alain and Vynckier, , Geert and Cooremans, , Brigitte and Ervynck, , Anton and Lentacker, , An and van Heesch, , Johan}
}

@article { RELT003-003,
	year = {2007},
	title = {Het oudheidkundig bodemonderzoek aan de Mombersstraat te Tongeren (prov. Limburg). Eindverslag 2005},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {93--158},
	url = {https://doi.org/10.55465/CXPT9519},
	abstract = {A small-scale rescue excavation on the Mombersstraat site in Tongeren was undertaken by the Flemish Heritage Institute from March until May 2005. The excavated plot is situated on the northern slope of the Jeker valley, inside the 2nd-century town wall but outside the 4th-century wall, outside the wall of the 10th-12th century minster, but inside the 13th-century town wall. Since the area had been heavily disturbed by the construction of a large cellar around the middle of the 20th century, expectations for the presence of archaeological deposits were rather low.},
	keywords = {},
	author = {Vanderhoeven, , Alain and Vynckier, , Geert and Cooremans, , Brigitte and Ervynck, , Anton and Lentacker, , An and Van Neer, , Wim and De Groote, , Koen}
}

@article { RELT003-004,
	year = {2007},
	title = {Het oudheidkundig bodemonderzoek aan de  de Schaetzengaarde te Tongeren (prov. Limburg).  Eindverslag 2004},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {159--182},
	url = {https://doi.org/10.55465/HUQI4445},
	abstract = {From January 15th until March 15th 2004 the Flemish Heritage Institute excavated a small plot of ca. 5 m x 10 m in the south-west sector of the Roman town of Tongeren, in an insula, south of the main street (decumanus maximus) within the urban street grid. Since 1998 the site had been known as the findspot of a golden seal-ring with an intaglio showing a portrait of Commodus (180-193 AD). Although an early occupation of the south-west sector of Tongeren might be expected, no features or finds from the pre-Flavian period were found. These had probably already been completely destroyed by the digging and building activities associated with the later periods. The excavated features can be subdivided in two phases.},
	keywords = {},
	author = {Vanderhoeven, , Alain and Vynckier, , Geert and Cooremans, , Brigitte and Ervynck, , Anton and Lentacker, , An and Van Neer, , Wim}
}

@article { RELT003-005,
	year = {2007},
	title = {Een Gallo-Romeins crematiegraf in Antwerpen (prov. Antwerpen)},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {183--198},
	url = {https://doi.org/10.55465/RWJC7889},
	abstract = {The archaeological investigation on the All Saints’ Monastery of the Antwerp Augustinians during the spring of 2002 not only revealed late and post medieval features, but also a Gallo-Roman cremation grave. In a rectangular pit, two (originally four) tegulae formed a square tomb or loculus, in which an urn and grave goods were discovered. The urn contained cremation remains of a 30-35 year old woman, strongly-built, who had given birth to at least one child. Cremation had taken place shortly after death, on a funeral pyre with temperatures up to 850°C and more. The presence of burnt animal bones - pig and fowl - emphasizes the importance of animal gifts. Other grave goods, a beaker, a lid (with graffiti?), a plate, a glass aryballos and possibly a fibula probably serve to confirm the status of the deceased. Typo-chronological dating of the grave goods combined with a 14C-test on 
cremated bone resulted in dating the grave in the 2nd century AD or first half of the 3rd century AD. Paleobotanical study did not reveal significant data. 

The grave type deviates from what is common in the Scheldt valley and puts our view on previous interpretations of evidence from Gallo-Roman Antwerp in a different light. The recently discovered cremation grave probably belonged to a cemetery located opposite the northern settlement on which the later medieval city arose.},
	keywords = {},
	author = {Bellens, , Tim and Vandenbruaene, , Marit and Ervynck, , Anton}
}

@article { RELT003-006,
	year = {2007},
	title = {Het Romeinse castellum van Oudenburg (prov. West-Vlaanderen) herontdekt: de archeologische campagne van augustus 2001 tot april 2005 
ter hoogte van de zuidwesthoek. Interim-rapport 
},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {199--236},
	url = {https://doi.org/10.55465/ATHA8783},
	abstract = {Tussen augustus 2001 en april 2005 werd door het VIOE grootschalig archeologisch noodonderzoek uitgevoerd in het stadscentrum van Oudenburg, meer bepaald centraal in het woonblok tussen de Mariastraat, Kerkstraat, Hoogstraat en Weststraat. 
Directe aanleiding voor de archeologische opgravingen waren de bouwplannen voor een supermarkt. Het bouwterrein bevond zich ter hoogte van de zuidwesthoek van het Romeinse castellum. Vroeger onderzoek door J. Mertens had immers de contouren van het fort in het Oudenburgse stadscentrum vastgelegd. Door de bouwwerken 
zou dus een belangrijk stuk bodemarchief verloren gaan. Archeologische opgravingen waren dan ook noodzakelijk en vormden een unieke gelegenheid om gedetailleerd en systematisch onderzoek uit te voeren binnen de kampmuren. 
Het terrein besloeg zo’n 3150 m2 waarvan ongeveer 1800 m2 in detail kon worden onderzocht. De opgravingen gingen van start op 1 augustus 20014 en konden begin april 2005 volledig worden afgerond. Sindsdien is de verwerking en de studie van de opgravingsgegevens en vondsten volop aan de gang. Dit interim-rapport geeft een overzicht van de nieuwe inzichten in de ruimtelijke organisatie van deze castellum-zone en haar evolutie in de loop van de 3de en 4de eeuw.},
	keywords = {},
	author = {Vanhoutte, , Sofie}
}

@article { RELT003-007,
	year = {2007},
	title = {Een middeleeuws huis in Oudenaarde (prov. Oost-Vlaanderen): historisch en bouwhistorisch onderzoek in Hoogstraat 7 

},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {237--288},
	url = {https://doi.org/10.55465/NXGC8723},
	abstract = {Preliminary to a new building project in the historical centre of Oudenaarde (Audenarde), one of the houses in the project area, Hoogstraat 7, was subject to architectural-historical research. At the same time, historical sources in the city archives and other archival collections were consulted. Research was carried out into the evolution of the house and its plot over the centuries, based on landcijnsboeken (censiers) and renteboeken (rent loans). This research revealed that the present-day plot formed part of a larger plot stretching from the Hoogstraat to the Nederstraat. In 1363 this larger plot was still owned by one person, with Hoogstraat 7 as the only building on the site. The division of the large plot into two plots took place between 1408 and 1459. In the latter year another dwelling was built on the plot in the Nederstraat, although in 1474 both houses were still owned by the same person.},
	keywords = {},
	author = {Debonne, , Vincent and Lachaert, , Pieter-Jan}
}

@article { RELT003-008,
	year = {2007},
	title = {De Bloemmolens van Diksmuide (prov. West-Vlaanderen). Het industrieel erfgoed van een grootmaalderij },
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {289--332},
	url = {https://doi.org/10.55465/CYON6755},
	abstract = {The Flour Mills of Diksmuide were originally a sugar refinery, built in 1836 by the Van Hille brothers on the border of the IJzer in Diksmuide. In the years 1830 the young Belgian government provided fiscal stimulation for the cultivation of sugar beet to the detriment of the import of sugarcane in bulk. After a period of disuse in the years 1880, the mill was bought in 1891 by the miller Eugène Devos-Quatannes bought in 1891 in order to start up a steam-powered flour and oil mill. During the First World War the steam mill, located twenty metres from the first Belgian-French line, was irrecoverably transformed by the Germans into a blockhouse. After the war the building became a War Memorial. Between 1923-1925 a new flour and oil mill was built near the confluence of the IJzer and the Handzame canal by Eugène Devos and the Sociéte Anonyme Minoteries et Huileries de Dixmude à Bruxelles. In 1932 the Flour and Oil Mills of Diksmuide were bought out by the company Florizoone & Cloet Brothers of Veurne. Onder the management of the Sociéte Anonyme de Minoteries et Huileries de Dixmude, which later became the N.V. Bloemmolens en Olieslagerijen van Diksmuide, a prosperous period began for the flour mill. The oil mill never went into production.

After building a new flour mill in the industrial estate Kleine Dries in Diksmuide the outdated Flour and Oil Mills were demolished in 1995. The two factory towers with the stockroom, the screenroom and the mill still stand as industrial monuments.},
	keywords = {},
	author = {Becuwe, , Frank}
}

@article { RELT003-009,
	year = {2007},
	title = {Het Romeinse castellum van Oudenburg (prov. West-Vlaanderen) herontdekt: de archeologische campagne van augustus 2001 tot april 2005 ter hoogte van de zuidwesthoek. Platen},
	publisher = {VIOE},
	volume = {3},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {199--236},
	url = {https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/RELT/3/RELT003-009.zip},
	abstract = {7 kleurenplaten bij het artikel "Het Romeinse castellum van Oudenburg (prov. West-Vlaanderen) herontdekt: de archeologische campagne van augustus 2001 tot april 2005 ter hoogte van de zuidwesthoek" van S. Vanhoutte (RELT003-009).},
	keywords = {},
	author = {Vanhoutte, , Sofie}
}

