@article { RELT010-001,
	year = {2013},
	title = {Een dijk en een woonplatform uit de Romeinse
periode in Stene (Oostende)},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {7--70},
	url = {https://doi.org/10.55465/THXY6654},
	abstract = {De opgravingen in Stene behoren tot een van de weinige archeologische operaties in de Vlaamse kustvlakte waarbij bewoningssporen uit de Romeinse periode in situ onderzocht zijn. Bovendien werd hier een nieuw inzicht verkregen in de bewoningsstructuur en de manier waarop de mens het dynamische kustlandschap naar zijn hand probeerde te zetten. Waarschijnlijk kende de vindplaats vóór de aanleg van de dijk een volledig zout milieu waarbij zeewater tweemaal per dag werd aangevoerd via een systeem van getijdengeulen. Bedijking was dus nodig om een zone aan de invloed van het water te onttrekken. Enige tijd later bouwde men tegen deze dijk een woonplatform aan dat in meerdere fasen is opgeworpen en dat minstens twee bewoningsfasen heeft gekend. Vondsten wijzen erop dat het gebied gericht was op veeteelt en akkerbouw. Het is duidelijk dat menselijke ingrepen en activiteiten in de kustvlakte significanter waren dan tot nog toe gedacht, in elk geval in de Romeinse periode en misschien ook vroeger. Dit onderzoek zet aan om met andere ogen en met behulp van een andere methodiek toekomstig onderzoek in de kustvlakte aan te pakken en deze site te beschouwen als een eerste stap naar nieuwe inzichten in het complexe kustcultuurlandschap.},
	keywords = {},
	author = {Demey, , Dieter and Vanhoutte, , Sofie and Pieters, , Marnix and Bastiaens, , Jan and De Clercq, , Wim and Deforce, , Koen and Denys, , Luc and Ervynck, , Anton and Lentacker, , An and Storme, , Annelies and Van Neer, , Wim}
}

@article { RELT010-002,
	year = {2013},
	title = {Coins and coin use at the late Roman village of
Neerharen-Rekem},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {71--128},
	url = {https://doi.org/10.55465/SMPY7861},
	abstract = {Dit onderzoek kadert binnen het project ‘Munt en muntgebruik in Noord-Europa: van de Laat-Romeinse tijd naar het begin van de vroege middeleeuwen’, dat in september 2011 in het Penningkabinet van de Koninklijke Bibliotheek van België van start ging. Dit project concentreert zich op de overgang van de laat-Romeinse tijd naar de vroege middeleeuwen in onze gewesten, toen de sterk gemonetariseerde 4de eeuw schijnbaar overging in een 5de- en 6de-eeuwse maatschappij met een monetaire circulatie van uitsluitend hoogwaardige goudmunten. De eerste site die binnen dit project aan een analyse onderworpen werd, was de Germaanse nederzetting in Neerharen-Rekem, gelegen op een oude Maasoever. Vanaf de tweede helft van de 4de eeuw tot de eerste helft van de 5de eeuw, werd deze site ingenomen door een Germaanse dorpsnederzetting. De muntvondsten van Neerharen-Rekem zijn niet enkel uitzonderlijk door de enorme piek in aantallen op het einde van de 4de eeuw, maar ook door hun sterk geconcentreerde locatie op de site. Uit het onderzoek bleek dat de bronsmunten waarschijnlijk via de stedelijke en militaire structuren in de regio als betaalmiddel voor handel of soldij in Neerharen-Rekem terechtkwamen. Daar werd een groot deel van het geld door de inwoners van het Germaanse dorp gespaard, om eventueel in latere commerciële transacties opnieuw gebruikt te worden. Dit wijst erop dat ook een rurale nederzetting diep in de laat-Romeinse tijd nog steeds aan het Romeinse economische en monetaire systeem deelnam. Uitgaande van de datering van de muntvondsten, was dergelijk muntgebruik mogelijk nog gangbaar tot in de eerste helft van de 5de eeuw.},
	keywords = {},
	author = {Stroobants, , Fran}
}

@article { RELT010-003,
	year = {2013},
	title = {'Internationale stijl' in Mechelen. Ontdekking, conservatie en onderzoek van de muurschilderingen van rond 1400 in de toren van de Sint-Janskerk},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {129--208},
	url = {https://doi.org/10.55465/RTJA2153},
	abstract = {In het najaar van 2008 werden in de toren van de Sint-Janskerk te Mechelen muurschilderingen ontdekt. Al snel bleek het belang van de vondst, en ook het grote potentieel tot onderzoek. De schilderingen zaten nog quasi volledig onder een dik kalklagenpakket en waren nooit gerestaureerd. Dat bood mogelijkheden tot ‘zuivere’ analyses van de gebruikte materialen, niet gecontamineerd door later toegevoegde producten. Dat deze vondst van middeleeuwse muurschilderingen uniek is, hoeft weinig betoog. Het aantal goed bewaarde muurschilderingen van rond 1400 is bijzonder klein. Ook het feit dat deze schilderingen nooit eerder gerestaureerd of overschilderd werden, is een pluspunt. Hun relatieve volledigheid en schilderkunstige kwaliteit zijn onweerlegbaar. Zowel de stilistische als de kostuumhistorische kenmerken behoren tot de internationale stijl van rond 1400. Christoffel en Joris van de Sint-Janskerk voegen een mooie pagina toe aan de monumentale schilderkunst van de Lage Landen rond 1400 en vullen de beter gekende en bestudeerde paneelschilderkunst en miniatuurkunst van die periode aan.},
	keywords = {},
	author = {Buyle, , Marjan and Bergmans, , Anna}
}

@article { RELT010-004,
	year = {2013},
	title = {De middeleeuwse kappen en houten tongewelven van de Sint-Janskerk in Mechelen: typologisch, bouwhistorisch en dendrochronologisch onderzoek},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {209--228},
	url = {https://doi.org/10.55465/FLCS8990},
	abstract = {De Sint-Janskerk onderging een grondige restauratie van het exterieur. Deze bijdrage geeft inzicht in het resultaat van het bouwhistorisch onderzoek van de kap van de bovenkerk, dit zijn met name de hoofdbeuken van de kerk aangevuld met de kap van de Sacramentskapel. Dit onderzoek werd volledig ter plaatse uitgevoerd tijdens een uitgebreide opmetings- en onderzoekscampagne in de periode 1999-2000. De resultaten hiervan zijn verder aangevuld met gegevens uit een bijkomend vervolgonderzoek in situ tijdens de restauratiewerken aan de kap in 2010 en tijdens de monstername in het kader van het dendrochronologisch onderzoek in 2011. Uit het volledige onderzoek blijkt dat de kap en de houten ton teruggaan tot de late middeleeuwen, ondanks het barokke aanschijn van het gewelf in het kerkinterieur.},
	keywords = {},
	author = {Nuytten, , Dieter}
}

@article { RELT010-005,
	year = {2013},
	title = {Nieuwe inzichten in de bouwgeschiedenis van de
Sint-Janskerk in Mechelen},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {229--238},
	url = {https://doi.org/10.55465/ODKY5834},
	abstract = {Frappant in het onderzoek van de laatgotische Sint-Janskerk is de tegenspraak of toch de ruime chronologische marge tussen data uit geschreven bronnen en dateringen afgeleid uit bouw- en architectuurhistorische observaties. De belangrijkste conclusie met betrekking tot de bouwgeschiedenis is de aanwezigheid van bouwfasen ouder dan de tweede helft van de 15de eeuw, de algemeen aangenomen datering van de Sint-Janskerk op basis van geschreven bronnen. Het koor bevat wellicht een kern uit het midden van de 14de eeuw, terwijl de westtoren omstreeks 1400 werd gebouwd. Het schip en het transept zijn samen met de lichtbeuk en de zuidelijke annex van het koor de jongste delen van de laatgotische kerk. Hun datering blijft in afwachting van nader onderzoek echter onzeker. Hoe de Sint-Janskerk er precies uitzag op het moment van de plechtige inwijding in 1483 moet dus nog worden uitgemaakt.},
	keywords = {},
	author = {Debonne, , Vincent}
}

@article { RELT010-006,
	year = {2013},
	title = {Nederlandse klanken in Parijs anno 1600. Een Nederlandstalig liedfragment op een façon-de-veniseglas
gevonden onder de Cour Napoléon van het Louvre},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {239--274},
	url = {https://doi.org/10.55465/FDBZ2285},
	abstract = {Tijdens de archeologische opgravingen onder de Cour Napoléon van het Louvre in de periode 1984-1985, werden er zoals te verwachten in het hartje van een grootstad als Parijs heel wat vondsten gedaan die een boeiend licht werpen op de 2000-jarige geschiedenis van de Franse hoofdstad. Verrassend voor een groot publiek was ook dat op de plaats van het prestigieuze Louvre met zijn indrukwekkende voorhof de resten van een hele stadswijk zijn gevonden. Uit de duizenden glasscherven, het merendeel fragmenten van laatmiddeleeuws en 16de-18de-eeuws drinkgerei, zijn meer dan 10.000 glazen gereconstrueerd. Tussen al deze glazen is er echter één buitenbeentje, een coupe die typologisch afwijkt van de andere glasvondsten maar die ook qua kleur en vooral decoratie in het oog springt door de versiering en de inscriptie in diamantlijngravure. Het is dit glas dat in deze bijdrage onderzocht werd. De ontdekking van deze cuppa bleek een interessante vondst. Het was verrassend in hartje Parijs een façon-de-veniseglas met Nederlands opschrift in diamant- of lijngravure aan te treffen. Het bleek dat de graveur dit opschrift ontleend heeft aan een Nederlands lied uit de tweede helft van de 16de eeuw. Uit de diverse verwijzingen naar zowel het lied als het refrein voor wijsaanduidingen en het voorkomen op dit glas, blijkt het lied in het laatste kwart van de 16de en in het begin van de 17de eeuw een zekere populariteit gekend te hebben. De toeschrijving van het glas zelf aan een glasmanufactuur is op dit moment nog niet te bepalen, maar diverse karakteristieken wijzen duidelijk in de richting van een Nederlands productiecentrum.},
	keywords = {},
	author = {Mees, , Marc and Huybens, , Gilbert}
}

@article { RELT010-007,
	year = {2013},
	title = {Garden Archaeology in Flanders. Developing a new archaeological discipline in Flanders at the Neue Garten in the Landcommandery Alden Biesen (Bilzen) and the garden of the Plantin-Moretus Museum at Antwerp},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {10},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {275--344},
	url = {https://doi.org/10.55465/CFRB6467},
	abstract = {Tuinarcheologie is niet hetzelfde als archeologie in tuinen. Deze laatste onderzoekt door middel van opgravingen objecten en hun contexten in tuinen. Tuinarcheologie daarentegen probeert bewijs te vinden voor tuinaanleg en de bijbehorende resten, nl. bouwkundige constructies zowel als biologisch materiaal. Hoewel tuinarcheologie in Europa al twee decennia succesvol toegepast wordt, is ze in Vlaanderen pas recent geïntroduceerd met twee opgravingen van grote historische tuinen. Het ene project probeerde de aard en de indeling van de 18de-eeuwse tuinpaden in de Neue Garten (1786) van de Landcommanderij Alden Biesen te bepalen ter voorbereiding van een restauratiecampagne. Het andere zocht naar sporen van de vroeg-17de-eeuwse tuin in de binnenhof van het Plantin-Moretusmuseum als onderdeel van een studie naar een in situ-tuinreconstructie. Beide opgravingen gaven de kans substantiële en nuttige expertise te vergaren in het erg gespecialiseerde en multidisciplinaire onderzoeksveld van de tuinarcheologie en toonden aan dat het veel meer is dan een instrument voor reconstructie.},
	keywords = {},
	author = {Dix, , Brian and Vynckier, , Geert and Bellens, , Tim and Van den Bossche, , Herman and Fabri, , Ria}
}

