@article { RELT011-001,
	year = {2014},
	title = {Het oudheidkundig bodemonderzoek aan de Sacramentstraat te Tongeren. Eindverslag 1993},
	publisher = {OE},
	volume = {11},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {7--162},
	url = {https://doi.org/10.55465/TMKB2166},
	abstract = {In de zomer van 1993 werd een noodopgraving uitgevoerd op de terreinen van De Lijn tussen de Elfde Novemberwal en de Sacramentstraat aan de noordelijke rand van Tongeren, de voormalige civitashoofdstad van de Tungri. Dankzij deze kortstondige opgraving was het voor het eerst sinds lang nog eens mogelijk het bodemarchief van de noordoostelijke sector van de Romeinse stad te evalueren. De opgegraven zones situeren zich in de waarschijnlijk op één na meest noordoostelijk gelegen insula van de Romeinse stad, ten oosten van de meest oostelijke cardo van het stratennet. Dit deel van de civitashoofdstad ligt net binnen de 2de-eeuwse stadsmuur, maar ver buiten de 4de-eeuwse. Het ligt bovendien ver buiten de middeleeuwse omwallingen, waardoor het Romeinse bodemarchief nauwelijks door post-Romeinse graafactiviteiten was aangetast. Deze perifere positie heeft ongetwijfeld de aard van de bewoning van dit stadsdeel beïnvloed. De twee onderzochte werkputten tonen aan dat deze zone vanaf het begin tot de civitashoofdstad van de Tungri gerekend werd. De oudste Romeinse sporen dateren uit de militaire aanlegfase van de stad omstreeks 10 v.Chr. De eerste permanente bewoners vestigden er zich pas enkele decennia na de stichting van de stad, in de Tiberische of Claudische tijd. Het onderzoek heeft geen sporen of vondsten uit de laat-Romeinse tijd aan het licht gebracht. In totaal 3790 artefacten werden tijdens de opgraving verzameld, die in deze bijdrage allemaal gedetailleerd aan bod komen. Ook de dierlijke en plantaardige resten uit de opgraving langs de Sacramentstraat werden uitgebreid bestudeerd. De resultaten hiervan liggen grotendeels in lijn met eerdere analyses op materiaal uit Romeins Tongeren. Van belang ten slotte is daarnaast dat dankzij deze opgravingen nu vaststaat dat er zeker ook nog resten van prehistorische bewoning in deze sector aanwezig zijn. Tot nu toe was hierover nog maar erg weinig geweten.},
	keywords = {},
	author = {Vanderhoeven, , Alain and Vynckier, , Geert and Lentacker, , An and Ervynck, , Anton and Van Neer, , Wim and Cooremans, , Brigitte and Deforce, , Koen and Vandenbruaene, , Marit and van Heesch, , Johan and De Bie, , Marc}
}

@article { RELT011-002,
	year = {2014},
	title = {Archeologisch onderzoek aan de noordzijde van het Romeinse castellum van Oudenburg: nieuwe inzichten in de lay-out, het verdedigingssysteem en de bewoningsgeschiedenis van het fort},
	publisher = {Onroerend Erfgoed},
	volume = {11},
	journal = {Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen},
	pages = {163--269},
	url = {https://doi.org/10.55465/HMHV7455},
	abstract = {De sloop van drie rijwoningen voor de bouw van een appartementsblok in het stadscentrum van Oudenburg bood in de lente van 2009 de kans om archeologisch onderzoek uit te voeren op de noordzijde van het Romeinse castellum. Meteen was dit de ideale gelegenheid om de stratigrafische bevindingen van de opgravingen aan de zuidwesthoek van het castellum (2001-2005: site Oudenburg-Spegelaere) te toetsen. Bovendien was het de eerste maal dat gericht onderzoek langs de noordzijde van het castellum mogelijk was. De resultaten konden gekoppeld worden aan die van oudere onderzoeken, namelijk de opgravingscampagne van Mertens uit de jaren 1956-57 dichtbij de noordwesthoek en een vlakdekkende opgraving op de site Jacali ter hoogte van de noordoosthoek (2003-2004). Dit artikel brengt dus alle gegevens samen om maximaal inzicht te krijgen in de noordzijde van het castellum en haar verdedigingssysteem.
Het onderzoek leverde enkele nieuwe resultaten op die vooral belangrijke elementen aanbrengen voor de lay-out en het verdedigingssysteem van de opeenvolgende castella. De belangrijkste vondst op de site is de tussentoren, een element dat tot nog toe ongekend was voor het fort van Oudenburg en dat een nieuwe kijk biedt op de lay-out van het stenen castellum. Het U-vormige bastion bevestigt andermaal de duidelijke parallellen die er zijn met de architectuur van de Britse Saxon Shore forts van de tweede generatie. Niet alleen elementen van de verdedigingsstructuren maar ook van de binnenbebouwing van het castellum zijn aangetroffen. Vooral de niveaus intra muros op de site Kapellestraat leverden vele vondsten op die zowel de fortchronologie als het kampleven weerspiegelen. Het onderzoek op de site Kapellestraat bewijst nogmaals dat het ook in volgebouwd gebied zeker noodzakelijk is de bodemingrepen archeologisch op te volgen. Want zelfs op een kleine oppervlakte kan heel wat relevante informatie ingezameld worden.},
	keywords = {},
	author = {Vanhoutte, , Sofie and Dhaeze, , Wouter and Ervynck, , Anton and Lentacker, , An and van Heesch, , Johan and Stroobants, , Fran}
}

