Archeobotanisch bewijs voor ontginning en lange-afstand transport van turf in Vlaanderen rond 1200 AD: heropgegraven veen uit de abdij van Ename (Oudenaarde, prov. Oost-Vlaanderen)

Turf was in de Middeleeuwen van groot belang als brandstof, voornamelijk in en rond de steden waar brandhout al snel een schaars goed werd. Het werd zowel gebruikt voor de huishoudelijke verwarming als voor verschillende semi-industriële toepassingen zoals in steenbakkerijen, brouwerijen, ververijen en bij de zoutproductie. Over de middeleeuwse veenontginningen is dan ook reeds heel wat onderzoek verricht, waarbij socio-economische en historisch-geografische aspecten aan bod kwamen1. Dit onderzoek was echter vrijwel geheel gebaseerd op historische bronnen en bijna uitsluitend gericht op de ontginningsgebieden. Over de afzetgebieden en het gebruik van turf als brandstof is nog niet zo veel geweten, zeker niet buiten de stedelijke contexten. Zelfs voor Nederland, waar de veenontginning veel langer een prominente plaats heeft ingenomen, stelt Gerding2: “Over het huishoudelijk verbruik van turf in het verleden is bijzonder weinig bekend en ook het verbruik in ambacht en nijverheid onttrekt zich aan de waarneming, een enkele uitzondering daargelaten.”

Auteur(s)

Deforce, Koen; Bastiaens, Jan; Ameels, Vera

Reeks

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen

Volume

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen 1

Jaar van uitgave

2006

Uitgever

VIOE

Taal

nl-BE

Bron

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen 1, pp. 141-154, Brussel, 2006.
ISSN 1783-6425

URI

https://id.erfgoed.net/infocat/publicaties/48

DOI

https://doi.org/10.55465/EYGL4100

Rechten

copyright VIOE

Bibliotheek

Bekijk het exemplaar in de catalogus van de bibliotheek