De oudste dakconstructie in de Leuvense binnenstad: bouwhistorisch onderzoek in de predikherenkerk (prov. Vlaams-Brabant)

Eén van de merkwaardigste kenmerken van de Leuvense predikherenkerk is het contrast tussen de homogene binnenruimte en de tweedelige uiterlijke vorm. Om dit contrast te verklaren is een bezoek aan de bovenverdieping van de kerk noodzakelijk. De kapconstructie die boven de gewelven staat en de dakvlakken draagt, heeft heel wat te vertellen over de bouwfasen van de kerk en de wijzigingen die ze in de loop der tijd onderging. Bouwhistorisch onderzoek leidde tot de vaststelling van drie fasen die konden gedateerd worden dankzij dendrochronologie. Zo is men te weten gekomen dat de fraaie gotische sporenkappen van het koor en het dormitorium opgetrokken werden met hout van in de jaren 1251-1265 gevelde bomen en aldus, voor zover bekend, de oudst bewaarde dakkappen in de Leuvense binnenstad zijn. Deze data stemmen perfect overeen met de historische data en de dood van de Brabantse hertog Hendrik III die in 1261 in de kerk in opbouw begraven werd.

Auteur(s)

Coomans, Thomas

Reeks

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen

Volume

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen 1

Jaar van uitgave

2006

Uitgever

VIOE

Taal

nl-BE

Bron

Relicta, Archeologie, Monumenten- en Landschapsonderzoek in Vlaanderen 1, pp. 183-212, Brussel, 2006.
ISSN 1783-6425

URI

https://id.erfgoed.net/infocat/publicaties/50

DOI

https://doi.org/10.55465/RDFX5079

Rechten

copyright VIOE

Bibliotheek

Bekijk het exemplaar in de catalogus van de bibliotheek